O marce Choisee pisałam jakiś czas temu i pokazywałam wam uroczo zapakowane mydełka. Dziś przyszedł czas na rozprawienie się z jednym z nich. Choisee ma w swojej ofercie mydła glicerynowe jak i takie z masłem shea. Pierwsze, jakie zużyłam, to wersja z cynamonem, "pitchouli" (nie znam się, ale pamiętam, że już funkcjonuje spolszczenie w formie paczuli) i pomarańczą.
Tak mydło prezentuje się na stronie...

 Coś dla koneserów. Jest to męskie mydło wyróżniające się niepospolitym zapachem działającym na zmysły. Olejek paczuli uznawany jest za silny afrodyzjak. Jednak oprócz działania na zmysły, uspokaja, odpręża, ma również znakomite działanie na skórę. Skóra podrażniona, alergiczna może liczyć na dotyk który da jej ukojenie i regeneracje, a olejek z cynamonem działa antybakteryjnie. Zmysły dopieszczone, a skóra wypielęgnowana. W 100% naturalne, ręcznie robione.

Ta, męskie mydło... Nie wiem, nie wyczułam wybitnie "męskich" nut zapachowych, mnie ten aromacik odpowiadał w 100%. Co do działania - dobrze się pieniło (tak wręcz aksamitnie), nie wysuszało. Wydajność o wiele lepsza niż produktów z Lawendowej Farmy - powiedzmy, że o tydzień dłużej ;)

Teraz wzięłam się za wersję ogórkową z zieloną herbatą. Jestem niestety rozczarowana - owszem, pachnie ogórkiem i zieloną herbatą, ale w zły sposób. Nuty ogórkowe przypominają mi rozmiękczoną, wczorajszą mizerię (nie cierpię mizerii, fujka). A te herbaciane przywodzą na myśl stare fusy, które zalano wrzątkiem (pierwsza zasada parzenia zielonej herbaty - nie używamy wrzątku, woda powinna mieć 80-90 stopni, inaczej wychodzi nam gorzki wywar pozbawiony tych wszystkich dobroci, fujka numer dwa).

Tak, oberwałam właśnie swoim pierwszym glossy boxem. Moja radość jest ograniczona - nie mogę się w żaden sposób złuszczać, więc eksfoliant z Dermalogiki leci do mamy.

A drugi problem... To szminka. Cóż, w ogóle jestem na bakier z produktami do ust (nie ma jak roczny odwyk), szminki mam trzy na krzyż, błyszczyków raczej nie lubię. I chociaż mam ładne (chyba) usta, to nie lubię ich podkreślać i już (mam taką fobię związaną z pobrudzeniem zębów tudzież twarzy).

Trafiła mi się szminka w odcieniu LC123.
Jest to najbardziej chamski i zły róż, jaki kiedykolwiek widziałam. Barbie dostałaby ataku padaczki.
Kolor jest absolutnie straszny sam w sobie, a żeby było gorzej, jest bardzo zimny i zdecydowanie nie pasuje do mojego typu urody (trololo). Jestem blada, ale w "ciepły" sposób i róże, zwłaszcza tak zimne, sprawiają, że wyglądam jak gyaru (te japońskie przerysowane dziwadełka).

Żeby nie być gołosłowną, wklejam zdjęcie. Tylko usta - sorki, nie mam tyle odwagi cywilnej, żeby wrzucać do neta swoje zdjęcie całej gęby z paskudną szminką na ustach, która robi ze mnie kiepską dresiarę ;D

Produkt po zaledwie dwóch użyciach (po jednym na każde oko, yeah) zdecydowanie zyskał nominację do mało chlubnego tytułu Bubla Roku, a ja poświęcam mu swój cenny czas tylko po to, żeby was odwieźć od złego.
Mowa o Gentle eye make-up remover milk z IsaDory, które to w oszałamiającej ilości 15 ml wylądowało w ostatnim smutnym kissboxie. Zdjęcia nie zrobiłam, bo naprawdę szkoda mi czasu i środków.

Zacznę od tego - średnio lubię mleczka do demakijażu, a już w ogóle wyznaję zasadę, żeby nie używać ich do oczu (nawet jeśli producent zapewnia, że można). Włazi to-to w oczy, zasnuwa je bielmem i w ogóle jest niefajnie. Więc jak zobaczyłam mleczko do demakijażu oczu, to już wiedziałam, że dobrze nie będzie.

Podejście nr 1: zmycie z moich rzęs tylko dwóch warstw Calorie 2000. Pierdyknęłam mleczko w skromnej ilości na wacik, przykładam do oka, trzymam te 30 sekund jak wszystkie gazety, blogerki i inne wysokie kosmetyczne instancje przykazały, nie trę skóry. Efekt? Tusz się rozpuścił, owszem, ale zamiast zebrać się na waciku, wybrał się na wycieczkę na moją dolną powiekę, wory pod oczami (panda!), a nawet jakimś cudem na policzki. Część tuszu nie była tak skora do współpracy, została na rzęsach. Ktoś za bardzo wziął sobie do serca, że to mleczko ma być "gentle".

Podejście nr 2: dwie warstwy wspomnianego Calorie 2000 na drugim oku. Na wacik wycisnęłam więcej mleczka, znowu przykładam. Już chciałam zacząć odrobinkę trzeć oko do środka (przyznajcie, każda z was to robi, żeby było szybciej), gdy poczułam pieczenie. Tak, skubaniec dostał mi się do oka. Organ ten nie jest u mnie zbyt wrażliwy, dzielnie znosi noszenie soczewek kontaktowych powyżej 12 godzin (wiem, zbrodnia), a jak zaczął piec, to nie chciał przestać pomimo natychmiastowej interwencji gaśniczo-pożarniczej.

Cóż tu więcej pisać - jeśli produkt ma łagodnie zmywać (nawet wodoodporny!) makijaż oczu, to oczekuję naprawdę niewielu rzeczy. Mianowicie tego, że zmyje mi naoczną tapetę bez tarcia i nie podrażni mi oczu. Ten diabelski pomiot z IsaDory nie poradził sobie z samym tuszem - nie chcę sobie wyobrażać go w starciu z jakimś żelowym eyelinerem (taki Inglot, oh please god, have mercy). Bubel przeokropny, trzymajcie się z daleka.